Końcówka 16 roku życia. Po lekcjach w 1 LO im. Karola Miarki w Mikołowie wsiadałem na motorek i zamiast iść z kolegami na pizzę czy ognisko…….
jechałem do restauracji moich rodziców do roboty

Nigdy za bardzo nie miałem życia towarzyskiego i… w sumie nadal nie mam, tylko jeszcze bardziej

Ale miałem coś innego:
słodycz samodzielnie zarobionych pieniędzy,
świadomość odpowiedzialności i poczucia „wyższej potrzeby”,
pierwsze doświadczenia z biznesem i organizacją pracy.

Co robiłem w restauracji?

Głównie zaopatrzenie i kontrola stanów magazynowych.
Nazywa się górnolotnie, ale po prostu manualnie (nie jakimś SAPem),
liczyłem ile towaru schodzi, co trzeba zamówić.
Stojąc na kasie widziałem czego chcą klienci, co nie jest w naszej ofercie.
Potem na koniec dnia podsumowania kasy fiskalnej i proste rozliczenie finansowe.

Wtedy dokonał się mój pierwszy zawodowy „improvement”:
zauważyłem, że moja mama sama targa ciężkie zaopatrzenie, które samodzielnie przywiozła w swoim prywatnym samochodzie.

Nie miałem prawa jazdy,
Nie miałem samochodu,
Ale trzeba to było jakoś obejść i rozwiązać ten problem!

I rozwiązałem:
Znalazłem hurtownie z dowozem.

Wynikły z tego:
Godziny i godziny zaoszczędzonego czasu i pracy.
Dla rodziców to była rewolucja.
Po kilku zamówieniach z dowozem już NIGDY WIĘCEJ nie jechali sami po towar.

Takie pierwsze udoskonalenie mam w pamięci.
Sukces nastolatka, który pomógł innym w prowadzeniu biznesu.

Od tamtej pory nieprzerwanie pracuję na swoją przyszłość.

Nie sprzedawałem lodów w wieku 7 lat
(jak lubią opowiadać influ-biznesmeni ).

Jednak jestem dumny z mojego początku drogi z biznesem.
Przygoda zaczęła się dość wcześnie, praktycznie i bezpiecznie.
W idealnych warunkach, za co jestem wdzięczny.

I chyba właśnie dlatego dziś robię to co robię:
czyli pomagam innym doskonalić ich biznesy.

Mocno wierzę, że każdy proces, produkt lub usługę da się ulepszyć.
A każde usprawnienie daje mi prawie tyle samo satysfakcji co tamta historia.

A Ty? Pamiętasz swój pierwszy „poważny” sukces w pracy?

#lean #biznes #praca #doskonalenie #historia #mentoring

Artykuł Praca u rodziców to nie praca? Moja pierwsza lekcja biznesu w wieku 16 lat pochodzi z serwisu KonsultantLEAN.PL.

„Chcę, żeby ludzie mnie lubili. Żeby się nie bali. Ale wtedy… odpuszczam i mam pretensje.
Do nich. Ale częściej do siebie.”

Znasz to?

Bo z jednej strony fajny szef daje luz, atmosferę i poczucie bezpieczeństwa.
(„To nasz przyjaciel”)

A z drugiej chce terminów, wyników, jakosci i odpowiedzialności.
(„Znowu coś chce!”)

Wielu uważa, że musi wybrac tylko jedno:
albo fajny,
albo wymagający.

Uważam, że nie można wybierać tylko jednego.
Styl trzeba dopasować do sytuacji, zespołu i do człowieka.

Nowy, niedoświadczony pracownik (R1):
potrzebuje jasnych instrukcji i pilnowania jakości.
Takiemu faktycznie lepiej dać cel, opisać krok po kroku jak ma być wykonane i nadzorować prace.

Dojrzały ekspert (R3 / R4):
oczekuje zaufania, partnerstwa i przestrzeni.
Chciałby mieć „swój własny ogródek”.
Takiemu najlepiej oddać część odpowiedzialności za dany temat lub obszar i tylko wspierać i konsultować problemy.

Tutaj świetnie sprawdza się narzędzie DISC i model Blancharda, które stanowi u mnie podstawę podstaw do rozumienia zespołu.

Kiedy rozumiesz, czy ktoś jest „czerwony” (dominujący), „zielony” (wizjonerski), „żółty” (harmonijny) czy „niebieski” (analityk), nagle zaczynasz widzieć:
co ich motywuje,
jak z nimi rozmawiać,
czego potrzebują, by dowozić wyniki.

Zaczynamy REALNIE dostrzegać, że każdy jest inny i coś co jest dla nas oczywiste u innego nie zadziała.

To otwiera oczy moim klientom szybciej niż 150 slajdów o stylach przywództwa, feedbacku i sposobach rozpisywania zadań.

Nasz dzisiejszy wniosek rozwojowy:
Nie chodzi o wybór między byciem „fajnym” a „skutecznym”.

Chodzi o to, żebyś świadomie dopasowywał styl zarządzania do sytuacji i ludzi.

Bo wtedy:
Zespół czuje się dobrze,
Ty masz dowiezione projekty,
Firma rośnie bez gaszenia pożarów.

Ja wiem, że łatwo powiedzieć.
Sam częściej „cisnąłem na wyniki” i musiałem się uczyć dawania przestrzeni.

Moi klienci zazwyczaj mają odwrotnie:
wolą być „fajni” niezależnie od sytuacji, a potem wszystko jest w ich kalendarzu i sami gaszą pożary.

I dlatego tu jest moja rola.
Nie dam Ci tylko tabelki albo linka do narzędzia.
Przeprowadzę Cię przez proces wdrożenia.
Tak, żebyś po 90 dniach zobaczył, że Twoja firma może być i ludzka, i skuteczna.

#liderzy #zarządzanie #biznes #lean #procesy #msp #przywództwo

Artykuł Czy fajny szef to skuteczny lider? Jak dopasować styl zarządzania do zespołu pochodzi z serwisu KonsultantLEAN.PL.

„Od 20 lat robimy tak samo i jest dobrze.”
„Już wielu próbowało. Nikomu się nie udało.”
„Przychodzi jakiś młody szczyl i będzie mi mówił, jak ja mam pracować?”
(to jest mój ulubiony tekst, aż chce się robić)

Słyszysz takie wypowiedzi?
Bo ja słyszę i to prawie codziennie.

Właśnie dlatego ktoś wymyślił:
„ZARZĄDZANIE ZMIANĄ”.
Nie do końca chodzi o proces.
Nie do końca chodzi o procedury.

Kiedy mam skrócić moje całodniowe szkolenie z zarządzania zmianą do 10 sekund to mówię:

„zarządzanie zmianą to:
zarządzanie strachem ludzi podczas wdrażania danej zmiany”.

Ahhh, uwielbiam ten cytat.
To on otworzył mi oczy lata temu i często go powtarzam moim słuchaczom.

Wracając…

Największy opór stawiają często ci najlepsi specjaliści.
Pan Kaziu, 55+, ekspert w swoim fachu.
Wie wszystko, zrobi wszystko.
Ale gdy słyszy o zmianie to zawsze patrzy na Ciebie jak na intruza.

Dlaczego?
Bo zmiana = niepewność.
A niepewność = strach.

Nawet prezes potrafi blokować zmiany.
Nie dlatego, że nie mają sensu.

— Uwaga, to jest hit (na faktach): —
Tylko dlatego, że wtedy straciłaby… widoczność.
Bo dziś każdy podpis, każda zgoda, każdy dokument przechodzi przez nią.
A to daje poczucie, że „bez niej się nie da”.

Jak reaguję na opór?
Czasem pytam:
„To chociaż spróbujmy. Nie narzuce Ci niczego na siłę, zróbmy razem i zobaczymy.”
A czasem obracam w żart:
„20 lat temu w każdej restauracji palono papierosy. Dziś wszyscy byliby oburzeni.”

Bo taka jest KRZYWA ZMIANY:
1⃣ Najpierw podważamy status quo.
2⃣ Potem ogólna negacja.
3⃣ Potem powolne rozpoznanie.
4⃣ Dopiero później odkrycie i efekt: „Ej, to działa!”.

Jaki wniosek dla nas?
Zarządzanie zmianą to nie tabelka w Excelu.
To praca z emocjami i lękami ludzi.
Pokazanie, że „nowe” to nie zagrożenie, tylko szansa na łatwiejszą pracę.

I kiedy to się uda…..
wtedy efektywność po zmianie rośnie wyżej niż była przed nią!

Jaką najdziwniejszą wymówkę usłyszałeś przy próbie wprowadzenia zmiany w firmie?

Moje szkolenia biznesowo – procesowe dostępne są z dofinansowaniem aż do 90%! Napisz do mnie po ofertę 🙂

#zarządzanie #zmiana #lean #liderzy #msp #procesy

Artykuł Zarządzanie zmianą to zarządzanie strachem ludzi podczas wdrażania danej zmiany. pochodzi z serwisu KonsultantLEAN.PL.